مثل بازی والیبال!!
ﺗﻮ ﺑﺎﺯی دوست داشتنی ﻭﺍﻟﻴﺒﺎﻝ ﻭﻗﺘﻲ ﺗﻮﭖ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺁﻥ ﻃﺮﻑ ﺗﻮﺭ ﭘﺮﺗﺎﺏ ﻣﻲﻛﻨید ﺍﺯ ﺩﻭ ﺣﺎﻝ ﺧﺎﺭﺝ ﻧﻴﺴﺖ، ﻳﺎ ﻃﺮﻑ ﺟﻮﺍﺏ ﻣﻲﺩﻫﺪ ﻳﺎ ﻧﻤﻲ ﺩﻫﺪ. ﺍﮔﺮ ﺟﻮﺍﺏ ﺩﺍﺩ ﻫﻴﭻ ﻛﺪﺍﻡ ﺑﺮﻧﺪﻩ ﻧﻴﺴﺘﻴﺪ، ﺍﻣﺎ ﺍﮔﺮ ﺟﻮﺍﺏ ﻧﺪﺍﺩ ﺷﻤﺎ ﺑﺮﻧﺪﻩ ﺍﻳﺪ ﻭ ﺍﻣﺘﻴﺎﺯ ﺧﻮﺍﻫﻴﺪ ﮔﺮﻓﺖ!!
حالا این مثال در مورد زندگی صدق می کند چرا که ﺯﻧﺪﮔی هم بی ﺷﺒﺎﻫﺖ ﺑﻪ ﺍﻳﻦ ﺑﺎﺯی والیبال ﻧﻴﺴﺖ. ﻳﻌﻨﻲ ﺷﻤﺎ ﺑﻪ ﺩﻭﺳﺖ، ﻫﻤﺴﺎﻳﻪ ﻭ ﻫﻤﺴﺮ ﺧﻮﺩ ﺧﺪﻣﺖ ﻣﻲﻛنید. ﺁنها ﻫﻢ ﻣﺘﻘﺎﺑﻠﺎً ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﺍﺣﺴﺎﻥ ﻭ ﻟﻄﻒ ﻣﻲﻛﻨﻨﺪ، ﻭ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺻﻮﺭﺕ ﻫﻴﭻ ﻛﺪﺍﻡ ﺑﺮﻧﺪﻩ ﻧﻴﺴﺘﻴﺪ، ﻳﺎ ﺑﻬﺘﺮ ﺑﮕﻮﻳﻢ ﺍﻳﻦ ﺑﺎﺯی ﺑﺎﺯﻧﺪﻩ ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﺍﻣﺎ ﺍﮔﺮ ﺷﻤﺎ ﺧﺪﻣﺖ ﻛﺮﺩﻳﺪ ﻭ ﺁﻥﻫﺎ ﺑﻪ ﻫﺮ ﺩﻟﻴلی ﭘﺎﺳﺦ ﻧﺪﺍﺩﻧﺪ، ﺍﻳﻨﺠﺎﺳﺖ ﻛﻪ ﺷﻤﺎ ﺑﺮﻧﺪﻩ ﺍﻳﺪ.!!
ﺍﻳﻦ تمثیل را ﮔﻔﺘﻢ ﻛﻪ ﻧﮕﻮیید ﺑﺸﻜﻨﺪ ﺍﻳﻦ ﺩﺳﺘی ﻛﻪ ﻧﻤﻚ ﻧﺪﺍﺭد!! ﺗﺎﺯﻩ ﺑﺎﻳﺪ ﺷﺎﺩ ﻭ ﺧﻮﺷﺤﺎﻝ ﻫﻢ ﺑﺎﺷیم چرا که پاداش خدمت ما در نزد خداوند محفوظ است وچه پس اندازی بهتر از این!! ویا این حکایت کوتاه را هم دقت کنید که:
از مرحوم آیت الله بروجردی نقل است که فرمود: «در ایام اقامتم در بروجرد، شبی در خواب دیدم به خانه ای وارد شدم، گفتند: رسول خدا صلی الله علیه و آله آنجا تشریف دارد، وارد شدم و سلام کردم و در آخر مجلس که جا بود، نشستم. دیدم حضرت رسول خدا صلی الله علیه و آله در صدر مجلس جلوس فرموده است و بزرگانی از علما و زُهّاد در کنار ایشان نشسته اند و مقدّم بر همه و نزدیک تر از سایرین به رسول خدا صلی الله علیه و آله ، سید جواد طباطبایی ـ برادر کوچک تر علامه سید مهدی بحرالعلوم ـ نشسته است».
به فکر فرورفتم که در میان این جمع، کسانی هستند که هم عالِم تر از سید جوادند و هم زاهدتر از او، چرا این امتیاز، نصیب سید جواد شده است. در همین اندیشه بودم که نبی اکرم صلی الله علیه و آله فرمود: «سیدجواد به کار مردم و اهل حاجت، از همه کوشاتر بوده است».
| اَلا گر طلبکار اهل دلی | ز خدمت مکن یک زمان غافلی |
| به حال دل خستگان درنگر. | که روزی تو دلخسته باشی مگر |
| درون فروماندگان شاد کن | ز روز فروماندگی یاد کن |
«« سعدی علیهم الرحمة »»
