تاریخ تکرار میشود!!

همه ما به نحوی با سرنوشت قوم بنی اسراییل اشنا هستیم!! که چگونه مردمانی بودند!در ماجرای سرنوشت این قوم لجوج انچه که بیشتر از همه توجه انسان را به خود جلب میکند، لجاجت و بهانه جویی این قوم است که پیامبر خود را یعنی حضرت موسی«ع» رابه ستوه اوردند!!

واکنون بعداز قرنها  در عصر تمدن و تفکر واندیشه  در ایران ما کسانی قد علم کرده  به نام سلبریتی ها!!

که روی قوم بنی اسراییل را سفید کرده اند!!نمونه اولش  اینکه وقتی تنهایشان میگذاری،  ودر جشنی به اسم.....شرکت میکنند، بی حجابی را گوساله سامری کرده و به نوعی میشوند نماد بت پرستی وبی بند وباری!!

ونوبت  که به کرونا میرسد با دادو  فریاد بهانه  واکسن بخرید یا چرا واکسن به مردم تزریق نمیکنید؟؟خود رابه ظاهر حامی درگذشتگان کرونا میدانند. در حالی که این داد وبیدا به خاطر دیده نشدنشان است وهمین عقده نادیده گرفته شدن انها را وا میدارد که به هر وسیله ای خود را مطرح کنند، غافل از اینکه گوش مردم از بهانه های بنی اسراییلی انها پر است!!

پس بیخود نیست که می گویند تاریخ تکرار میشود وهربار به شکلی اما در اصل بایک هدف. ..فقط بازیگران ان  در شکل ولباسی جدید ظاهر میشوند!! پس باید مواظب گوساله  سامری بود که رخت تجدد ومدر نیته بر تن کرده است!!

 

«قانع بودن یا قناعت کردن مسله این است»

---

در زندگی روزمره همه ما بارها وبارها این جمله را شنیده ایم که فلان خانم یا فلان اقا ادم قانعی است ودرذهن ما شخصی مجسم میشود که یکی از کمالات انسانی را داراست!!

اما اگر به معنای واقعی این کلمه دقت کنیم ونگاهی عمیق تر به زندگی خود بیندازیم متوجه افرادی میشویم که برداشتی متفاوت از این واژه دارندواینگونه برداشت از یک خصوصیت خوب اخلاقی اصلا کار درستی نیست!!

اینکه انسان قانع باشد صفت خوبی است اماقانع بودن هنگامی ارزش پیدا میکند که به هر انچه درزندگی داری وبا زحمت وتلاش به دست اورده ای قانع باشی وبه مال واموال مردم ودسترنجشان طمع نکنی!!

نه اینکه صرفا چون در زندگی میخواهی ادمی قانع باشی،امادر توانت باشد که از نعمات الهی بیشتر برخور دار شوی، بنشینی وبگویی:من ادم قانعی هستم.

نه اینطور نیست قانع بودن با قناعت پیشه بودن فرق می کند.قانع کسی است که به هر انچه دارد بسنده می کند وانگیزه زیادی برای پیشرفت در زندگی ندارد!!

اما ادم قناعت پیشه کسی است که سعی وتلاش می کند تابه نعمات الهی از راه درست برسد، ووقتی رسید از انها به نحوی استفاده مینماید که اگر لقمه ای نان و ماست داشت یا چلو مرغ طوری از انها استفاده کند، که بگویند فلانی قناعت پیشه است، وبه هر انچه با زحمت بدست اورده قانع است.

ادامه نوشته